Truskawka też jest rośliną sadowniczą, chociaż kilkadziesiąt lat temu niektórzy zaliczali ją do warzywniczych, a za to melony i arbuzy - do sadowniczych. Dla rozgraniczenia sadownictwa od warzywnictwa taką jednak stworzono definicję owocu z pomologicznego, sadowniczego, a nie botanicznego punktu widzenia: otóż owoc w znaczeniu ogrodniczym jest jadalną częścią trwałej (wieloletniej) rośliny, związaną z rozwojem kwiatu. Zgodnie z tą definicją truskawka należy do nas - sadowników, gdyż jest owocem rośliny wieloletniej, natomiast z żalem musimy zostawić warzywnikom melony i arbuzy, ponieważ są one produktami roślin jednorocznych.
W języku polskim i innych językach słowiańskich mamy dwie nazwy - poziomka i truskawka, a po rosyjsku odpowiednio kłubnika i ziemlanika. Natomiast w językach zachodnioeuropejskich obie te rośliny mają tylko jedną nazwę.
Prawie 150 gatunków poziomek rośnie dziko w lasach Europy, Azji i Ameryki, zarówno Północnej, jak i Południowej. Rodzą one w naszych lasach małe, ale przepyszne, aromatyczne owoce, zbierane przez ludność wiejską. Z dzikich gatunków europejskich poziomek wyhodowano odmiany uprawne, spotykane i w naszych ogrodach. Są to poziomki bezrozłogowe, czyli nie tworzące wąsów. Rodzą one owoce przynajmniej dwa razy większe od dzikich leśnych poziomek, ale i tak bardzo małe w porównaniu z truskawkami.
We wschodnich stanach USA rośnie podobna do naszej leśnej poziomki poziomka wirginijska, a na zachodnim wybrzeżu Ameryki Południowej dzika poziomka chilijska. Obie rodzą owoce trochę większe od naszej poziomki, ale również nieduże. Botanicy sprowadzili oba amerykańskie gatunki do ogrodów botanicznych Europy i skrzyżowali je. W ten sposób w początku XIX w. powstał nowy, niejako syntetyczny gatunek, który nosi nazwę poziomki wielkokwiatowej, czyli truskawki. Powinien się nazywać właściwie poziomką wielkoowocową, gdyż jej najważniejszą cechą z gospodarczego punktu widzenia jest duża wielkość owoców, które osiągają nieraz ciężar do 20 g.
| |
|