Sezon dojrzewania brzoskwini jest długi. Pierwsze, najwcześniejsze odmiany w południowych krajach północnej półkuli zrywa się z drzew w czerwcu, a ostatnie, najpóźniejsze, w październiku. Brzoskwinia jest owocem nietrwałym, łatwo się psującym i gdy jest dojrzała nie można jej przechowywać dłużej niż przez kilka dni.Jjo dłuższego transportu zrywa się ją w stanie niedojrzałym. W środkowych Chinach odkryto jednak przed kilkunastu laty tzw. brzoskwinię zimową, którą zdejmuje się z drzew w listopadzie, gdy jest zupełnie twarda. Można ją przechować w zwykłej piwnicy aż do lutego; w przechowalni powoli dojrzewa i mięknie.
Są dwa rodzaje brzoskwiń: oJaiałym i żółtym miąższu}Dawniej w Europie jprzeważały odmiany o białym miąższu, delikatniejsze w smaku/Obecnie uprawia się więcej odmian o żółtym miąższu, bardziej odpornych na transportr^S?woce brzoskwiń są silnie omszone, znamy jednak odmiany o skórce zupełnie gładkiej, jak u śliwek - noszą one nazwę nektaryn. Drzewa, na których rosną nektaryny, niczym się nie różnią od drzew, na których rosną brzoskwinie omszone. Budowa, konsystencja i smak nektaryn też nie są inne niż brzoskwiń. Powstają one jako nagłe zmia-
ny, czyli mutacje, w drzewach brzoskwiniowych. Ot, po prostu na drzewie brzoskwini wyrośnie gałązka rodząca nektaryny,/
| |
|