Herbata ulung, sprowadzana do nas czasami z Chin, jest pośrednia między czarną i zieloną. Aby ją uzyskać, poddaje się zerwaną masę roślinną bardzo krótkiej fermentacji.
Chińczycy podają, że herbata była w ich kraju uprawiana już 2700 lat p.n.e. Źródła historyczne nie sięgają jednak tak daleko. Pierwsze pisane wzmianki o uprawie herbaty w Chinach i w Japonii pochodzą z IV w. Nie znano jej w starożytnej Grecji ani w Rzymie, ani też później w średniowiecznej Europie. Zaczęto ją lu wprowadzać na szerszą skalę dopiero w XVII w., mniej więcej w tym samym czasie co kawę. Przywożono ją z Chin i niektórych innych państw Dalekiego Wschodu.
Uprawę herbaty w Indiach rozpoczęli Anglicy dopiero około 1820, a na Cejlonie jeszcze 20 lat później. W końcu XIX w. oba Le kraje stały się najważniejszymi w świecie producentami czarnej herbaty, użytkowanej na miejscu oraz eksportowanej w dużych ilościach do Europy i Ameryki. Plantacje herbaty w Gruzji zaczęto zakładać jeszcze w przedrewolucyjnej Rosji, ale w 1914 obejmowały one obszar zaledwie 800 ha. Obecnie wynoszą ponad 65 000 ha.
| |
|