Czereśnie i wiśnie stanowią jeden rodzaj owoców. Tylko w językach słowiańskich mamy odrębną nazwę dla czereśni i odrębną dla wiśni. W językach zachodnioeuropejskich, a więc w niemieckim, francuskim czy angielskim, nie ma odrębnego słowa na czereśnie. Nazywa się je wiśniami słodkimi w odróżnieniu od wiśni kwaśnych, czyli zwykłych.
Czereśnie pochodzą od jednego dzikiego gatunku, mianowicie od czereśni ptasiej, czyli trześni, rosnącej dziko w południowej, zachodniej i środkowej Europie, a także w Małej Azji. Dzikie czereśnie można spotkać i w Polsce, zwłaszcza w rejonach południowo-wschodnich. Rodzą one owoce niewielkie, nieraz słodkie, a nieraz mocno gorzkawe.
Wiśnia uprawna jest produktem krzyżowania trzech dzikich gatunków wiśni, występujących w Europie i Małej Azji. Osobny typ odmian stanowią czerechy, które są mieszańcami między wiśnią i czereśnią. Przykładem czerech uprawianych w Polsce może być Królowa Hortensja, Książęca i Kleparowska.
Dość wcześnie wprowadzono czereśnie i wiśnie do uprawy i wyhodowano odmiany szlachetne. Nasi historycy krakowscy wymieniają czereśnie i wiśnie po raz pierwszy w 1404 jako owoce kupowane przez dwór królewski. Wykopaliska z województw opolskiego i wrocławskiego wykazują jednak na podstawie obfitości pestek, że oba gatunki uprawiano tam powszechnie w X i XI w.
| |
|